Łączna powierzchnia archipelagu liczącego 6,5 tys. wysp wynosi 1527 km², a największa wyspa Aland – 650 km². Liczba ludności wynosi 27,2 tys. (2008). Około 100 wysp jest zamieszkanych, głównie przez ludność pochodzenia szwedzkiego, którzy stanowią 90 % mieszkańców wysp. Ludność zajmuje się głównie rybołówstwem, hodowlą bydła i uprawą roli. Jedynym miastem i zarazem stolicą jest szw. Mariehamn (fiń. Maarianhamina).

Na Wyspach Alandzkich występuje całkowity zakaz manewrów wojskowych oraz zakaz przelotów samolotów lotnictwa wojskowego – obszar Wysp Alandzkich jest strefą zdemilitaryzowaną.

Naantali (szw. Nadendal) jest jednym z najładniejszych miast portowych. Dzięki usytuowaniu zaledwie 17 km od Turku, miejscowość stanowi popularny cel wycieczek jednodniowych. Wokół niewielkiej przystani ulokowały się ładne kawiarnie i restauracje. Na brukowanej starówce, gdzie panuje staroświecka atmosfera, nie brakuje zabytków i sNaantali wyrosło wokół katolickiego klasztoru św. Brygidy, założonego w 1443 r. Po przejściu kraju na protestantyzm w 1527 r. zakon został rozwiązany, co spowodowało pogorszenie sytuacji miasta, jako że klasztor pełnił ważną rolę nie tylko duchową, ale również gospodarczą. Naantali przestało gościć pielgrzymów, a mieszkańcy musieli się przestawić na inne zajęcia, m.in. wytwarzanie skarpet, głównego towaru eksportowego miasta.

Naantali jest położone po obu stronach kanału Naantalinsalmi. Po południowo- zachodniej stronie leży wyspa Luonnonmaa, połączona z lądem mostem. Centrum miasta rozciąga się w jego północno-wschodniej części. Stara część Naantali skupia się koło przystani, kilometr na zachód od dworca autobusowego. Naantalin Matkailu (centrum turystyczne; Kaivotori 2) ma siedzibę w pobliżu przystani.

Jednym z najdziwniejszych fińskich świąt, o ponad stuletniej tradycji, jest Dzień Śpiocha (27 VII). Mieszkańcy wybierają Śpiocha Roku, którego wczesnym rankiem wyciąga się z łóżka i wrzuca do morza. Potem następuje zabawa z muzyką i tańcami.
klepów.

Aby doprowadzić do odpowiedniej temperatury w tej 60-osobowej łaźni (choć rekord frekwencji wynosi podobno 103 osoby), ogień rozpala się z 24-godzinnym wyprzedzeniem. Użytkownicy (obu płci) otrzymują ręczniki, ale muszą przynieść własne kostiumy.

Prawidłowa procedura polega na naprzemiennym nagrzewaniu się w saunie i schładzaniu w jeziorze. Nie trzeba dodawać, że prawdziwi miłośnicy sauny robią to nawet wówczas, kiedy jezioro jest skute lodem. Gdy sauna jest czynna, w dawnej chacie drwali działa restauracja serwująca tradycyjne potrawy. W letnie wieczory w małym teatrze plenerowym odbywają się koncerty i występy gawędziarzy.

Najlepiej zaplanować wizytę na wtorek lub piątek, by zażyć kąpieli w największej opalanej drewnem saunie świata. Dzięki stosunkowo dużej powierzchni Kuopio sprawia momentami wrażenie dużego miasta, nie tracąc jednocześnie uroku nadjeziornego kurortu. Kulturalne aspiracje miejscowości podkreśla doroczny międzynarodowy festiwal tańca.

Pierwsi mieszkańcy regionu Savo wkroczyli na te tereny pod koniec XV w., a w 1552 r. powstał tutaj pierwszy kościół. Dokładnie sto lat później hrabia Per Brahe lokował „osadę kościelną” Kuopio. Miasteczko pozostawało na uboczu aż do 1775 r., kiedy to król Szwecji Gustaw III uczynił zeń stolicę prowincji. W drugiej połowie XIX w. w mieście mieszkało kilka ważnych postaci epoki narodowego romantyzmu, jednak jego prawdziwy rozkwit przypadł dopiero na wiek XX.

W Kuopio Travel Shop (Haapaniemenkatu 17), po północnej stronie rynku, za wspaniałym gmachem ratusza, można zasięgnąć informacji na temat atrakcji turystycznych i noclegów w całym regionie Kuopio.

Fińskie archipelagi, które liczą ponad 60 tysięcy malowniczych wysp i wysepek, pokrywające ten kraj lasy i dziewicza przyroda nie mają sobie równych w całej Europie, a może nawet i na świecie.

Zapraszamy do internetowej podróży po północnej krainie czarów, w której – nawiasem mówiąc – mieszka ten jedyny, najprawdziwszy Święty Mikołaj.Od XII wieku Finlandia była pod dominacją szwedzką, a od 1809 roku przeszła w ręce Rosji. Niepodległość odzyskała dopiero w 1917 roku. Stąd też cała południowa Finlandia jest dwujęzyczna (fińsko – szwedzka), a w stolicy oraz na wschodzie widać duże wpływy rosyjskie, np. dużo jest tu wyznawców prawosławia. Co ciekawe, również północna część Finlandii jest dwujęzyczna – równoprawnie funkcjonują języki fiński i lapoński.